Finans
İptal / Fesih (Cancellation)
İngilizce: cancellation
Türkçe Tanım
Bir sözleşmenin, siparişin ya da finansal aracın geçerliliğinin sona erdirilmesi durumunu ifade eder; tek taraflı bir hakka, karşılıklı mutabakata ya da bir koşulun gerçekleşmemesine dayanabilir. İptalin hukuki sonucu, iptal öncesi doğmuş yükümlülüklerin akıbetiyle — özellikle ifa edilmiş kısmın iadesi ve ceza şartıyla — belirlenir. Proje finansmanında iptal hükümleri çoğu zaman bir maliyet doğurur; erken sonlandırılan tedarik ya da EPC sözleşmelerinde yüklenicinin katlandığı geri alınamaz masraflar ile beklenen marj kaybı, iptal tazminatı (cancellation charge) formülüyle karşı tarafa yansıtılarak sözleşmede peşinen fiyatlanır.
English Definition
The termination of the validity of a contract, order or financial instrument, which may rest on a unilateral right, mutual agreement, or the failure of a condition. The legal consequence of cancellation turns on the fate of obligations already accrued — particularly restitution of what was performed and any penalty. In project finance, cancellation provisions typically carry a cost; where a supply or EPC contract is terminated early, the contractor's unrecoverable expenditure and lost expected margin are passed back through a cancellation-charge formula, priced into the contract in advance.