Finans
Charge (Teminat Rehni)
İngilizce: charge
Türkçe Tanım
Common law sistemlerinde, bir borcu teminat altına almak için bir varlık üzerinde tesis edilen; zilyetliği ya da mülkiyeti devretmeyen, ancak teminat alan tarafa (chargee) varlığın borcun ödenmesinde kullanılmasını talep hakkı veren bir teminat hakkıdır. Merkezî ayrım sabit (fixed) ve dalgalı (floating) charge arasındadır: sabit charge belirli varlıklara bağlanır ve rıza olmadan elden çıkarmayı engeller; dalgalı charge ise değişken bir varlık sınıfının üzerinde, kristalleşene (crystallisation) kadar asılı durur. İflasta dalgalı charge, imtiyazlı alacaklıların ve yasal bir ayrık payın (ring-fence) gerisinde sıralanır; kredi verenlerin mümkün olduğunca çok teminatı sabit olarak nitelendirmeye çalışmasının nedeni de budur.
English Definition
In common-law systems, a security interest granted over an asset to secure a debt without transferring possession or ownership, entitling the chargee to have the asset applied in satisfaction of the obligation. The fixed/floating distinction is central: a fixed charge attaches to specific assets and bars disposal without consent, whereas a floating charge hovers over a changing class of assets until it crystallises. On insolvency a floating charge ranks behind preferential creditors and a statutory ring-fence, which is why lenders press to characterise as much collateral as possible as fixed.