Hukuk
Common Law (İçtihat Hukuku)
İngilizce: common law
Türkçe Tanım
Yasama organının çıkardığı kodifiye metinden değil, mahkeme kararlarının zaman içinde biriken içtihadından doğan ve emsal bağlayıcılığı (stare decisis) ilkesiyle işleyen hukuk geleneğidir; İngiltere kökenli olup ABD, Kanada ve pek çok Commonwealth ülkesinde temel sistemdir. Kıta Avrupası'nın kodifiye medeni hukuk geleneğinden ayrıldığı nokta, kuralın soyut bir kanun maddesinden çok somut uyuşmazlıkların çözümünden türemesi ve sözleşme özgürlüğüne daha geniş alan tanımasıdır. Sınır ötesi proje finansmanında bu ayrım pratiktir: teminat paketinin, security trustee yapısının ve temerrüt icrasının nasıl işleyeceği, sözleşmeye uygulanacak hukukun common law mı yoksa medeni hukuk mu olduğuna göre kayda değer biçimde değişir.
English Definition
A legal tradition derived not from codified statute but from the accumulated case law of judicial decisions, operating through the binding force of precedent (stare decisis); English in origin and the foundational system in the United States, Canada and much of the Commonwealth. It departs from the continental civil-law tradition in that the rule emerges less from an abstract statutory article than from the resolution of concrete disputes, and it grants wider scope to freedom of contract. In cross-border project financing this distinction is practical: how the security package, the security-trustee structure and default enforcement operate varies materially depending on whether the governing law is common law or civil law.