Hukuk
İmtiyaz Hukuku (Concessions Law)
İngilizce: concessions law
Türkçe Tanım
Devletin, altyapı işletme ya da doğal kaynak kullanım hakkını belirli bir süre için özel bir tarafa devretmesini düzenleyen hukuki çerçevedir; yapım-işletme-devir ve benzeri modellerin sözleşmesel omurgasını oluşturur. Uygulayıcı için asıl mesele imtiyazın kendisi değil, kredi verenlerin ona nasıl tutunduğudur: doğrudan sözleşme (direct agreement) ile tanınan devralma (step-in) hakları, temerrüt halinde imtiyazın feshedilmeden yeni bir operatöre aktarılabilmesini sağlar. Fesih tazminatı formülü ise çoğu zaman finanse edilebilirliğin gizli belirleyicisidir, zira borç bakiyesini karşılamayan bir formül projeyi kredi dışı bırakır.
English Definition
The legal framework governing a state's grant of the right to operate infrastructure or exploit natural resources to a private party for a defined term, forming the contractual spine of build-operate-transfer and similar models. What matters to practitioners is less the concession itself than how lenders attach to it: step-in rights recognised through a direct agreement allow the concession to pass to a replacement operator on default without termination. The termination-compensation formula is often the hidden determinant of bankability, since one that fails to cover outstanding debt renders the project unfinanceable.