Sigorta
Karşılama Oranı (Coverage Ratio)
İngilizce: coverage ratio
Türkçe Tanım
Bir yükümlülüğün, onu karşılamaya tahsis edilmiş kaynak ya da gelirle kaç kez karşılanabildiğini ölçen orandır; sigortada teknik karşılıkların yükümlülükleri karşılama düzeyini, kredi analizinde ise faiz ya da borç servisinin gelirle güvence altına alınma derecesini gösterir. Oranın yüksekliği bir güvenlik tamponu anlamına gelir, ancak eşik değerin nasıl kalibre edildiği kadar hangi kalemlerin pay ve paydaya dahil edildiği de kritiktir. Proje finansmanında, kredi verenlerin dayattığı asgari karşılama oranı çoğu zaman nakit dağıtımını kilitleyen bir tetiktir; oran belirlenen eşiğin altına düştüğünde sponsora temettü ödemesi durur ve fazla nakit borç servisine yönlendirilir.
English Definition
A ratio measuring how many times an obligation can be met by the resources or income allocated to meet it; in insurance it shows the degree to which technical reserves cover liabilities, and in credit analysis the extent to which interest or debt service is secured by income. A higher ratio signals a safety buffer, yet how the threshold is calibrated matters as much as which items are included in the numerator and denominator. In project finance the minimum coverage ratio lenders impose is often a trigger that locks cash distribution: when the ratio falls below the set threshold, dividend payments to the sponsor cease and surplus cash is swept toward debt service.