Kredi
Borç Kaynak Yaratımı (Debt Origination)
İngilizce: debt origination
Türkçe Tanım
Kredi verenin, yeni borcu yapılandırıp fiyatladığı ve borçluyla anlaşmaya bağladığı süreçtir; fırsatın bulunması, ön değerlendirme, term sheet müzakeresi ve kredi komitesi onayını kapsar. Proje finansmanında origination, standart bir ürünün satışı değil, her projenin kendi risk dağılımına göre teminat, covenant ve rezerv yapısının inşa edilmesidir; bu nedenle işlem maliyeti yüksektir ve küçük projeler çoğu zaman bu sabit maliyeti kaldıramadığı için kurumsal kredi verenlerin ilgi eşiğinin altında kalır. Origination ile dağıtım arasındaki ayrım, bir bankanın krediyi bilançosunda tutmak mı yoksa sendikasyonla satmak mı istediğini baştan belirler.
English Definition
The process by which a lender structures, prices, and contractually binds new debt with a borrower, spanning sourcing, preliminary assessment, term-sheet negotiation, and credit-committee approval. In project finance, origination is not the sale of a standard product but the construction of a security, covenant, and reserve structure around each project's own risk distribution; the transaction cost is therefore high, and smaller projects often fall below institutional lenders' interest threshold because they cannot absorb that fixed cost. The distinction between origination and distribution determines from the outset whether a bank intends to hold the loan on its balance sheet or sell it down through syndication.