Finans
İyi Niyet
İngilizce: good faith
Türkçe Tanım
Tarafların ilişkilerinde ve sözleşmesel münasebetlerinde dürüst, adil ve dolandırma ya da haksız avantaj elde etme niyeti olmaksızın hareket etmelerini gerektiren temel hukuk ilkesi. Kıta Avrupası hukuk sistemlerinde açıkça kodifiye edilmiştir. Bankacılık ve finansta kredi müzakereleri, teminat icrası ve önemli olumsuz değişiklik maddeleri gibi sözleşmesel takdir yetkilerinin kullanımında geçerlidir.
English Definition
A fundamental legal principle requiring parties to act honestly, fairly, and without intent to defraud or take unfair advantage in their dealings and contractual relationships. Good faith obligations are explicitly codified in civil law jurisdictions and are increasingly recognised in common law systems through implied contractual terms and fiduciary duties. In banking and finance, good faith requirements govern the conduct of lenders, borrowers, and intermediaries in loan negotiations, security enforcement, and the exercise of contractual discretions such as material adverse change clauses.