Finans
İspat Külfeti (Onus of Proof)
İngilizce: onus of proof
Türkçe Tanım
Bir iddiayı ileri süren tarafın, o iddiayı kanıtlama yükümlülüğünü taşıması ilkesidir; ispat külfetini yerine getiremeyen taraf, kural olarak o noktada aleyhine sonuçla karşılaşır. Sözleşme uygulamasında bu külfetin kimde olduğu çoğu zaman sonucu esastan daha güçlü belirler. Proje finansmanında ispat külfetinin sözleşmeyle taraflar arasında yeniden dağıtılması olağandır; nitekim bir kullanılabilirlik garantisinde ya da mücbir sebep hükmünde ispat yükünün hangi tarafta olduğu, tazminatın fiilen ödenip ödenmeyeceğini belirleyen sessiz kaldıraçtır.
English Definition
The onus of proof is the principle that the party asserting a claim bears the obligation to prove it, and a party who fails to discharge that burden ordinarily faces an adverse outcome on that point. In contract practice, where this burden sits often determines the result more powerfully than the merits. In project finance it is common for the onus of proof to be reallocated between parties by contract; in an availability guarantee or a force-majeure clause, the question of which party must prove is the quiet lever that decides whether compensation is actually paid.