Bankacılık
Satış Noktası Bankacılığı (Point-of-Sale Banking)
İngilizce: point-of-sale banking (
Türkçe Tanım
Bankacılık hizmetlerinin, geleneksel şube yerine perakende satış noktasında sunulduğu modeldir; kredi başvurusu, taksitlendirme ya da ödeme finansmanının satın alma anında ve mağazada gerçekleştirilmesini kapsar. Bu yapı, tüketici kredisini işlem anına gömerek dönüşüm oranını artırır. Proje finansmanı bağlamında doğrudan bir araç olmasa da, satış noktası bankacılığının ürettiği tüketici alacakları düzenli ve öngörülebilir bir nakit akışı oluşturduğundan, bu alacaklar menkul kıymetleştirmede teminat havuzu olarak kullanılır; alacak havuzunun kredi kalitesi ve temerrüt geçmişi, ihraç edilecek yapılandırılmış menkul kıymetin fiyatlamasını belirler.
English Definition
A model in which banking services are delivered at the retail point of sale rather than in a traditional branch, covering credit application, instalment arrangement or payment financing carried out in-store at the moment of purchase. By embedding consumer credit into the moment of the transaction, this structure raises the conversion rate. Though not itself an instrument of project financing, because the consumer receivables that point-of-sale banking generates form a regular and predictable cash flow, those receivables are used as a collateral pool in securitisation; the credit quality and default history of the pool determine the pricing of the structured security to be issued.