Sigorta
Sigorta (Teminat) Poliçesi (Policy of Assurance)
İngilizce: policy of assurance
Türkçe Tanım
Sigortacının, belirli bir rizikonun gerçekleşmesi hâlinde sigortalıya ya da lehtara ödeme yapmayı taahhüt ettiği, tarafların hak ve yükümlülüklerini yazılı olarak sabitleyen resmî sigorta sözleşmesidir; İngiliz kökenli 'assurance' terimi geleneksel olarak hayat ve uzun vadeli teminatları çağrıştırır. Proje finansmanında bu poliçeler çoğu zaman kredi verenler lehine temlik edilir ya da rehnedilir, zira teminatın kendisi geri ödeme kaynağının bir parçasıdır. Poliçenin lehtar hükmü, tazminatın doğrudan finansöre akmasını sağladığı ölçüde, borçlunun iflası hâlinde alacaklının önceliğini korur.
English Definition
The formal written contract that evidences an insurer's undertaking to pay the insured or a named beneficiary upon the occurrence of a defined risk, with the British term assurance traditionally connoting life or long-horizon cover. In project financings such policies are frequently assigned or charged in favour of the lenders, since the proceeds themselves form part of the repayment security. Where the beneficiary clause routes indemnity directly to the financier, it preserves the creditor's priority even through the borrower's insolvency.