Sözleşmeler
Koruyucu Hüküm (Protective Clause)
İngilizce: protective clause
Türkçe Tanım
Bir sözleşmeye, taraflardan birinin belirli bir riske karşı konumunu güvence altına almak için eklenen ve karşı tarafın hareket alanını sınırlayan hükümdür; teminat verme yasağı (negative pledge), kontrol değişikliği tetikleyicisi ve asgari oran taahhütleri tipik örnekleridir. İşlevi, olumsuz bir gelişme gerçekleştiğinde tarafın başvurabileceği bir çıkış ya da düzeltme hakkı yaratmaktır. Proje kredi sözleşmelerinde koruyucu hükümlerin kalibrasyonu müzakerenin gerçek ağırlık merkezidir; zira fazla sıkı bir hüküm sponsorun olağan ticari esnekliğini boğarken, gevşek bir hüküm kredi verenin erken müdahale eşiğini kullanılamaz hale getirir.
English Definition
A provision inserted into an agreement to safeguard one party's position against a defined risk by constraining the counterparty's freedom of action, as with negative-pledge undertakings, change-of-control triggers, and minimum-ratio covenants. Its function is to create a right of exit or cure that the protected party can invoke once an adverse development materializes. In project loan documentation the calibration of these clauses is the true center of gravity in negotiation: drawn too tightly they suffocate the sponsor's ordinary commercial flexibility, while drawn too loosely they render the lender's early-intervention threshold unusable.