Bankacılık
İtibarlı Banka (Reputable Bank)
İngilizce: reputable bank
Türkçe Tanım
Kredi sözleşmelerinde ve teminat yapılarında, belirli işlemlerin yalnızca yeterli mali güç ve piyasa itibarına sahip bir banka nezdinde yapılmasını şart koşan niteleyici bir standarttır; teminat mektubu, escrow hesabı ve hedge karşı tarafı seçiminde kullanılır. Uygulamada itibarlı ölçütü çoğu zaman asgari bir kredi notu eşiğiyle (örneğin belirli bir yatırım yapılabilir seviye) somutlaştırılır, aksi halde ifade müzakere edilebilir bir muğlaklık taşır. Proje finansmanında bu standart, karşı taraf riskini düşük tutmayı güvenceye alan, ama aynı zamanda banka seçimini daraltarak fiyatlamayı etkileyen bir kısıttır.
English Definition
A qualifying standard used in credit agreements and security structures that requires certain arrangements to be made only with a bank of sufficient financial strength and market standing; it governs the choice of guarantee provider, escrow holder and hedge counterparty. In practice the reputable test is usually made concrete by a minimum credit-rating threshold — a given investment-grade level, say — since otherwise the phrase carries a negotiable ambiguity. In project finance this standard secures that counterparty risk is kept low but simultaneously narrows the field of eligible banks, which feeds through into pricing.