Bankacılık
İkinci Kademe Banka (Second-Tier Bank)
İngilizce: second-tier bank
Türkçe Tanım
Sermaye büyüklüğü, şube ağı ya da piyasa payı bakımından en büyük ölçekli birinci kademe bankaların ardından gelen orta ölçekli bankaları tanımlayan sınıflandırmadır. Sendikasyon kredilerinde bu ayrım işlevseldir: birinci kademe bankalar çoğunlukla düzenleyici (arranger) ve underwriting rolünü üstlenirken, ikinci kademe bankalar katılımcı (participant) olarak dilim alır. Proje finansmanında ikinci kademe kredi verenin davranışı kriz dönemlerinde farklılaşır; sendikasyondan çıkış eğilimi ve yeniden yapılandırma masasındaki daha dar manevra alanı, waiver müzakerelerinde çoğu zaman en kırılgan halkayı oluşturur.
English Definition
A classification for mid-sized banks that rank below the largest first-tier institutions in capital, branch network or market share. The distinction is functional in syndicated lending: first-tier banks typically take the arranger and underwriting role, while second-tier banks come in as participants taking a slice. In project finance the behavior of a second-tier lender diverges in stress; a greater propensity to exit the syndicate and narrower room to maneuver at the restructuring table often make it the most fragile link in waiver negotiations.