Bankacılık
Takas Esası (Settlement Basis)
İngilizce: settlement basis
Türkçe Tanım
Bir işlemin taraflar arasında hangi mekanik üzerinden nihai olarak kapatılacağını — nakden mi ayni mi, brüt mü net mü, hangi takas döngüsünde — belirleyen temel kuraldır. Türev ve menkul kıymet işlemlerinde takas esası, karşı taraf riskinin ne kadar süre açık kaldığını doğrudan tayin ettiği için teminat çağrısı sıklığını ve marj gereksinimini de belirler. Proje finansmanında hedge sözleşmelerinin takas esası, borç servisiyle nakit akışı uyumunu bozmayacak biçimde seçilir; aksi halde net uzlaşma yerine brüt uzlaşma, ödeme günü civarında geçici bir likidite sıkışıklığı yaratabilir.
English Definition
The foundational rule governing how a transaction is finally discharged between parties — cash or physical, gross or net, and within which clearing cycle. In derivatives and securities dealing the settlement basis directly determines how long counterparty exposure stays open, and therefore drives collateral-call frequency and margin requirements. In project financings the settlement basis of hedging contracts is chosen so that it does not disturb the alignment between debt service and cash flow; a gross rather than net basis can otherwise create transient liquidity strain around payment dates.