Gayrimenkul
İmar / Bölgeleme (Zoning)
İngilizce: zoning
Türkçe Tanım
Yetkili otoritenin araziyi kullanım sınıflarına ayırıp her sınıf için izin verilen faaliyet türünü, yapı yoğunluğunu ve gelişim koşullarını belirlediği kamu düzenleme aracıdır. Sistemin temel işlevi, birbiriyle bağdaşmayan kullanımları ayrıştırmak ve altyapı kapasitesini planlı büyümeye bağlamaktır; bu nedenle imar, bir arazinin ne olduğunu değil, ne olabileceğini tanımlar. Proje finansmanında imar uygunluğu geliştirme hakkının hukuki temelini oluşturduğundan, izin ve inşaat kredisi çekişlerinin çoğu zaman ön koşulu olarak sözleşmeye yerleştirilir; imar statüsündeki belirsizlik, kapanışa kadar taşınan en maliyetli askıda kalemlerden biridir.
English Definition
The public regulatory instrument through which the competent authority divides land into use classes and, for each, sets the permitted type of activity, building density and conditions of development. Its core function is to separate incompatible uses and tie infrastructure capacity to planned growth, so zoning defines not what a piece of land is but what it may become. In project financing, zoning conformity forms the legal basis of the development right and is therefore often written in as a condition precedent to permit issuance and construction-loan drawdowns; uncertainty over zoning status is among the costliest items left pending through to closing.